Chciałam podziękować tym wszystkim, którzy życzyli mi szczęścia I dali tych kilka słów odwagi, które wtedy tak bardzo potrzebowałam. (wybaczcie mi, że nie dziękuję każdemu z was osobna pod waszym komentarzem, ale mogłam odpowiedzieć na nie dopiero kilka dni po fakcie, a to jakoś… nie pasowało)

Teraz po tych kilku dniach jestem trochę mniej przerażona (ale tylko troszkę ). Nie jest tak źle jak myślałam (mimo iż już raz zdążyłam zrobić z siebie idiotkę (nie pytajcie… ), kilku wykładowców jest dziwacznych (jeden wręcz wydaje się być lekko niepoczytalny psychicznie) a wszyscy wydzją się znać siebie nawzajem, poza mną oczywiście)

No, ale mam nadzieję, że teraz będzie już tylko lepiej (przynajmniej do egzaminów)


~~~


I wanted to thank everyone who wished me luck and gives me those few words of courage I needed that day. (forgive me I didn’t thanked you directly under your comments, but I was able to answer few days later and it somehow didn’t feel right).

Now after those few days I’m a bit less scared (but just a bit). It’s not as bad as I thought. Actually it’s quite alright (even though I already made an idiot of myself once (don’t ask, just… don’t), few lecturers are really weird and everybody seems to know each other but me of course… )

I hope now it’s going to be a only better (an least till first exams)